| Врста: | Судска пракса | ||
| Sud: | Србија: Виши привредни суд | Датум: 03.06.2003 | Број: Пж.3361/01 |
| Абстракт: | |||
По пријему тужбе тужени је поднео противтужбу, која је тужиоцу уручена на рочишту дана 5.12.2000. године, на ком рочишту је суд донео решење које има смисао спајања парница по тужби и противтужби, те да је на истом рочишту тужени признао тужбени захтев, тако да је о захтеву тужбе истог дана донета делимична пресуда на основу признања.
Након тога, тужилац је поднеском од 18.12.2000. год. преиначио тужбу истицањем новог захтева за наплату износа од 2.662 динара, а суд је донео побијано решење, са образложењем да се тужба није могла преиначити након закључења главне расправе по тужби.
Правилно је првостепени суд применио одредбу члана 190. став 1. ЗПП када је донео побијано решење, а према којој одредби тужилац може преиначити тужбу до закључења главне расправе, дакле не и након тога.
Противтужбом се заснива самостална парница, коју суд може, а не мора спојити с парницом по тужби, а једном спојене парнице може и раздвојити (члан 313. ЗПП) . Спајање парница значи заједничко расправљање, али и тада свака спојена парница задржава своју самосталност, а не настаје једна парница.
Парница по тужби се може окончати иако није окончана парница по противтужби (члан 329. став 2. ЗПП) . У конкретном случају у парници по тужби главна расправа је закључена дана 5.12.2000. године када је по тужби донета пресуда која је правноснажна, тако да према одредби члана 190. став 1. ЗПП-а преиначење тужбе више није могуће, без обзира што у парници по противтужби главна расправа није закључена.
Нису од значаја жалбени наводи који се односе на целисходност преиначења, јер се то питање и не поставља.
Нису основани ни жалбени наводи који се односе на изреку побијаног решења ("Одбацује се предлог да се дозволи преиначење тужбе") . Законски изрази из члана 190. ЗПП јесу дозвола и усвајање преиначења, али смисао побијаног решења, па и изрека сама за себе, је до те мере јасна да се не може говори ти о повреди поступка уопште, а нарочито не о повреди која би могла бити од утицаја на правилност одлуке, у смислу члана 354. став 1. ЗПП.
Однос тужбе и противтужбе (чл. 329. ст. 2. ЗПП)