Ustavni sud, Veliko veće, u sastavu: predsednik Suda dr Dragiša B. Slijepčević, predsednik Veća i sudije dr Bosa Nenadić, Katarina Manojlović Andrić, dr Olivera Vučić, Predrag Ćetković, Milan Stanić, Bratislav Đokić i mr Tomislav Stojković, članovi Veća, u postupku po ustavnoj žalbi Besima Buhića iz Novog Pazara, Milomirke Ćendić iz Čačka, Zorice Lazarević iz Čačka, Snežane Tonić iz Čačka, Vere Jevđović iz Lučana, Zorana Šunderića iz Slatine, Ilije Minjovića iz Čačka, Leposave Komatović iz Raške, Stojana Krunića iz Čačka, Vere Vasović iz Čačka i Binele Nikšić iz Novog Pazara, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi člana 170. Ustava Republike Srbije, na sednici Veća održanoj 5. decembra 2012. godine, doneo je

ODLUKU

1. Usvaja se ustavna žalba podnosilaca Besima Buhića, Milomirke Ćendić, Zorice Lazarević, Snežane Tonić, Vere Jevđović, Zorana Šunderića, Ilije Minjovića, Leposave Komatović, Stojana Krunića, Vere Vasović i Binele Nikšić i utvrđuje se da su u stečajnom postupku koji se vodi pred Privrednim sudom u Čačku u predmetu St. 15/10 radnjama nečinjenja stečajnog upravnika Agencije za privatizaciju, Centar za stečaj, Beograd, povređeni pravo na suđenje u razumnom roku zajemčeno odredbom člana 32. stav 1. Ustava i pravo na mirno uživanje imovine zajemčeno odredbom člana 58. stav 1. Ustava.
2. Utvrđuje se pravo podnosilaca ustavne žalbe Besima Buhića, Milomirke Ćendić, Zorice Lazarević, Snežane Tonić, Vere Jevđović, Zorana Šunderića, Ilije Minjovića, Leposave Komatović, Stojana Krunića, Vere Vasović i Binele Nikšić na naknadu nematerijalne štete svakom u iznosu od po 400 evra, u dinarskoj protivvrednosti obračunatoj po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan isplate. Naknada se isplaćuje na teret budžetskih sredstava - razdeo Ministarstva pravde i državne uprave .
3. Nalaže se Privrednom sudu u Čačku da preduzme sve mere kako bi se stečajni postupak u predmetu iz tačke 1. okončao u najkraćem roku.
4. Odbacuje se ustavna žalba podnosilaca Besima Buhića, Milomirke Ćendić, Zorice Lazarević, Snežane Tonić, Vere Jevđović, Zorana Šunderića, Ilije Minjovića, Leposave Komatović, Stojana Krunića i Vere Vasović izjavljena protiv rešenja Privrednog suda u Čačku St. 15/10 od 24. marta 2010. godine.

Obrazloženje

1. Besim Buhić iz Novog Pazara, Milomirka Ćendić iz Čačka, Zorica Lazarević iz Čačka, Snežana Tonić iz Čačka, Vera Jevđović iz Lučana, Zoran Šunderić iz Slatine, Ilija Minjović iz Čačka, Leposava Komatović iz Raške, Stojan Krunić iz Čačka i Vera Vasović iz Čačka su 4. maja 2010. godine podneli Ustavnom sudu ustavnu žalbu i njene dopune od 15, 16, 17. i 22. avgusta 2012. godine, a Binela Nikšić iz Novog Pazara je 19. jula 2011. godine podnela ustavnu žalbu , protiv rešenja Privrednog suda u Čačku St. 15/10 od 24. marta 2010. godine, zbog povrede načela i prava iz člana 21, člana 32. stav 1. i člana 58. stav 1. Ustava Republike Srbije i povrede člana 6. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda i člana 1. Protokola 1 uz istu konvenciju, a zbog radnji nečinjenja stečajnog upravnika, Agencije za privatizaciju - Centar za stečaj, Beograd , u stečajnom postupku koji se vodi pred Privrednim sudom u Čačku u predmetu St. 15/2010.
Na osnovu člana 42. st. 3. i 4. Poslovnika o radu Ustavnog suda ("Službeni glasnik RS", br. 24/08, 27/08 i 76/11), spojene su ustavne žalbe podnosilaca Besima Buhića, Milomirke Ćendić, Zorice Lazarević, Snežane Tonić, Vere Jevđović, Zorana Šunderića, Ilije Minjovića, Leposave Komatović, Stojana Krunića, Vere Vasović i Binele Nikšić izjavljene protiv rešenja Privrednog suda u Čačku St. 15/2010 od 24. marta 2010. godine, zbog povrede prava zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku zajemčenog odredbom člana 32. stav 1. i prava na imovinu iz člana 58. stav 1. Ustava Republike Srbije, usled radnji nečinjenja stečajnog upravnika Agencije za privatizaciju - Centar za stečaj, Beograd , u stečajnom postupku pred Privrednim sudom u Čačku u predmetu St. 15/10. Imajući u vidu navedeno Ustavni sud je kasnije primljenje ustavne žalbe Už-2150/2010, Už-2151/2010, Už-2152/2010, Už-2153/2010, Už-2154/2010, Už-2156/2010, Už-2157/2010, Už-2158/2010, Už-2159/2010 i Už-6161/2011 spojio sa ranije primljenom ustavnom žalbom, tako da su ustavne žalbe podnosilaca zadržale brojeve pod kojima su evidentirane u upisniku predmeta, a postupak se vodi pod brojem prvoformiranog predmeta Už-2149/2010.
Podnosioci su naveli da im je u stečajnom postupku koji se vodi prema stečajnom dužniku „Tehnos“ AD, Čačak, punomoćnik otkazao punomoćje, jer su odbili da potpišu sporazum sa poveriocima „Albom“ DOO, Beograd i ostalim poveriocima, koji je zaključen 25. decembra 2008. godine, a koji je na ispitnom ročištu od 6. marta 2008. godine za stečajne organe predstavljao osnov za priznavanje razlučnih pra va u zbirnom iznosu. Navedenim sporazumom od 25. decembra 2008. godine povlašćuju se poverioci koji nemaju stečeni prioritet razlučnog prava i umanjuju se prava podnosilaca ustavne žalbe. Naveli su da nije izvršena raspodela novčanih sredstava od prodatog stečajnog dužnika, kao pravnog lica u skladu sa odredbom člana 113. Zakona o stečajnom postupku, koji je bio na snazi u vreme prodaje stečajnog dužnika. Stečajni sud je bio u obavezi da efikasno i u razumnom roku odluči o prijavama, pa i urednosti prijava podnosilaca i da im omogući da efikasnim delovanjem ostvare svoja prava, jer su pretrpeli štetu odugovlačenjem stečajnog postupka. Punomoćnik podnosilaca je prijavio potraživanja razlučnih poverilaca u zbirnom iznosu, bez traženja prava odvojenog namirenja po članu 73. Zakona o stečajnom postupku, bez kamate i doprinosa i ne po svim rešenjima koja poseduje. Razlučnim poveriocima, ovde podnosiocima ustavne žalbe, su na ročištu od 6. marta 2009. godine osporena razlučna potraživanja i tada su razlučni poverioci upućeni na parnicu, iako su imali pravo na izjavljivanje prigovora, ali je stečajno veće odbilo prigovore razlučnih poverilaca. Sud je posle odugovlačenja postupka naložio rangiranje poverilaca, koje sada nije moguće sprovesti po odredbi člana 113. Zakona o stečajnom postupku, jer su ista priznata i postala su pravnosnažna po zaključcima o priznatim i osporenim potraživanjima za sve ostale razlučne poverioce, jer je odlučivao o potraživanjima koja nisu bila uredno prijavljena. Po prigovoru razlučnih poverilaca na zaključak o osporenim potraživanjima, stečajno veće je donelo rešenje St. 15/10 od 24. marta 2010. godine kojim je odbilo prigovor razlučnih poverilaca. Prema dopunskom zaključku o osporenim potraživanjima od 7. decembra 2009. godine, razlučnim poveriocima su osporena potraživanja u neodredivom iznosu i ovim dopunskim zaključkom razlučni poverioci su upućeni na parnicu radi utvrđenja osporenog potraživanja, te tako razlučni poverioci vode zajedničku parnicu za deo osporenih potraživanja pred Privrednim sudom u Čačku u predmetu P. 382/10. Naveli su da je stečajni postupak nad stečajnim dužnikom „Tehnos“ AD, Čačak otvoren rešenjem St. 8/07 od 27. avgusta 2007. godine i da posle prodaje stečajnog dužnika kao pravnog lica razlučni poverioci nisu naplatili svoja potraživanja po rangu prioriteta u roku od tri dana u skladu sa odredbom člana 113. Zakona o stečajnom postupku. Naveli su da im je pravnosnažnom presudom Privrednog suda u Čačku P. 306/10 od 8. oktobra 2010. godine delimično utvrđeno kao osnovano potraživanje razlučnih poverilaca sa pravom odvojenog namirenja na nepokretnosti dužnika, upravn oj zgrad i na katastarskoj parcel i broj 5751/10 , KO Čačak , po osnovu izvršnih isprava Opštinskog suda u Čačku i delimično utvrđeno kao osnovano potraživanje sa pravom odvojenog namirenja na nepokretnosti stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova na katastarskoj parceli broj 3215 , KO Novi Pazar , na potezu Pašino guvno-Pašino po izvršnim ispravama Opštinskog suda u Novom Pazaru. Podnosioci smatraju da im je povređeno pravo na pravično i na suđenje u razumnom roku iz člana 32. stav 1. Ustava, kao i pravo na imovinu iz člana 58. ustava, jer je priznavanjem potraživanja ostalim razlučnim poveriocima po neurednim prijavama, a osporavanjem potraživanja razlučnim poveriocima, odnosno podnosiocima ustavne žalbe po pojedinačnim rešenjima, sa pojedinačnim prijavljenim potraživanjima, došlo do povrede člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda. Podnosioci su ustavnu žalbu izjavili i protiv radnji nečinjenja Agencije za privatizaciju - Centra za stečajeve, stečajnog upravnika, zbog istih povreda ustavnih jemstava, jer i posle usvojenog prigovora poverilaca i rešenja stečajnog veća St. 15/10 od 24. marta 2010. godine nije izvršeno rangiranje poverilaca po prioritetu koji su stekli, pa su predložili da se isto poništi i naloži stečajnom veću Privrednog suda u Čačku donese novo rešenje i u najkraćem roku okonča stečajni postupak nad stečajnom masom „Tehnos“ AD, Čačak. Predložili su da Ustavni sud utvrdi pravo podnosilaca na naknadu nematerijalne i materijalne štete.
2. Saglasno članu 170. Ustava Republike Srbije, ustavna žalba se može izjaviti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu. Postupak po ustavnoj žalbi se, u smislu člana 175. stav 3. Ustava, uređuje zakonom.
Prema odredbi člana 82. stav 2. Zakona o Ustavnom sudu ("Službeni glasnik RS", br. 109/07 i 99/11), ustavna žalba se može izjaviti i ako nisu iscrpljena pravna sredstva, u slučaju kada je podnosiocu žalbe povređeno pravo na suđenje u razumnom roku.
Odredbom člana 32. stav 1. Ustava je utvrđeno da svako ima pravo da nezavisan, nepristrasan i zakonom već ustanovljen sud, pravično i u razumnom roku, javno raspravi i odluči o njegovim pravima i obavezama, osnovanosti sumnje koja je bila razlog za pokretanje postupka, kao i o optužbama protiv njega.
Odredbom člana 58. stav 1. Ustava je utvrđeno da se jemči mirno uživanje svojine i drugih imovinskih prava stečenih na osnovu zakona.
U toku postupka pružanja ustavnosudske zaštite, povodom ispitivanja osnovanosti ustavne žalbe u granicama zahteva istaknutog u njoj, Ustavni sud utvrđuje da li je u postupku odlučivanja o pravima i obavezama podnosioca ustavne žalbe povređeno ili uskraćeno njegovo Ustavom zajemčeno pravo ili sloboda.
3. Ustavni sud je izvršio uvid u celokupnu dokumentaciju priloženu kao dokaz uz ustavnu žalbu, spise predmeta Privrednog suda u Čačku St. 15/10 i utvrdio sledeće činjenice i okolnosti od značaja za odlučivanje:
Rešenjem Trgovinskog suda u Čačku St. 8/07 od 27. avgusta 2007. godine pokrenut je stečajni postupak nad stečajnim dužnikom „Tehnos“ AD, Čačak.
Rešenjem Trgovinskog suda u Čačku St. 8/07 od 17. oktobra 2007. godine konstatovano je da su poverioci na prvom poverilačkom ročištu održanom 5. oktobra 2007. godine, doneli odluku o bankrotstvu stečajnog dužnika i predložili da se započne sa postupkom prodaje imovine stečajnog dužnika „Tehnos“ AD, Čačak.
Punomoćnik, podnosilaca ustavne žalbe je 3. i 8. oktobra 2007. godine u stečajnom postupku prijavi o potraživanja poverilaca po izvršnim rešenjima u izvršnim postupcima koji su vođeni pred Opštinskim sudovima u Gornjem Milanovcu, Čačku, Požegi, Raški i Novom Pazaru. Nave o je da su pre njeg ovog angažovanja završeni izvršni postupci pred Opštinskim sudom u Gornjem Milanovcu, Požegi, Raški i delimično , odnosno veći broj izvršnih postupaka koji su vođeni pred Opštinskim sudom u Čačku i da su izvršnim poveriocima rešenjem o dosuđenju I. 2988/03 od 17. maja 2007. godine dosuđene nepokretnosti izvršnog dužnika , i to poslovne zgrade na katastarskoj parceli br. 5751/1, KO Čačak, sve osim upravne zgrade.
Na prvom ispitnom ročištu održanom 24. decembra 2007. godine stečajni upravnik je povukao izjašnjenje kojim je u listi priznatih i osporenih potraživanja od 19. decembra 2007. godine osporio razlučno pravo poverilaca.
Zaključkom o listi utvrđenih i osporenih potraživanja poverilaca St. 8/07 od 8. januara 2008. godine podnosiocima su priznata potraživanje u drugom i četvrtom isplatnom redu i uslovno im je priznata kamata od datuma podnošenja predloga do isplate. Navedenim zaključkom odlučeno je samo o prijavljenim potraživanjima poverilaca na ime minimalne zarade za period od 1. jula 2006. godine do 31. decembra 2006. godine i za period od 1. januara 2007. godine do 27. avgusta 2007. godine.
Punomoćnik podnosilaca ustavne žalbe je 22. i 24. aprila 2008. godine, podnosio zahteve za donošenje rešenja o upisu prava na odvojeno namirenje za prijavljena potraživanja po izvršnim rešenjima Opštinskih sudova u Čačku i Novom Pazaru.
Agencija za privatizaciju Republike Srbije je sa privrednim društvom “Kens” DOO, Novi Pazar, zaključila Ugovor o prodaji privrednog društva “Tehnos” AD, Čačak koji je overen kod Opštinskog suda u Čačku Ov. br. 23582/08 od 1. decembra 2008. godine.
Rešenjem Trgovinskog suda u Čačku St. 13/08 od 2. decembra 2008. godine , u stavu prvom izreke obustavljen je stečajni postupak nad stečajnim dužnikom “Tehnos” AD, Čačak u stečaju, a stavom drugim izreke nastavljen je stečajni postupak u odnosu na stečajnu masu “Tehnos” AD, namirenjem stečajnih poverilaca.
Podnosioci ustavne žalbe nisu potpisali sporazum od 25. decembra 2008. godine, kojim se kao potencijalni razlučni poverioci saglašavaju da se utvrdi da budu razlučni poverioci istog reda, ukoliko im stečajni upravnik i sud priznaju razlučno pravo u stečajnom postupku St. 8/07 koji se vodi pred Trgovinskim sudom u Čačku nad stečajnim dužnikom „Tehnos“ AD, Čačak , po uslovima ovog sporazuma, te da u tom smislu ovaj sporazum predstavlja dopunu prijave.
Dopunom zaključka o listi utvrđenih potraživanja razlučnih poverilaca od 6. marta 2009. godine, ovde podnosiocima ustavne žalbe je delimično utvrđeno pravo na odvojeno namirenje , i to na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova katastarska parcela broj 3215 , KO Novi Pazar , na potezu Pašino guvno-Pašino, po izvršnim ispravama Opštinskog suda u Novom Pazaru, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim od prodaje nepokretnosti stečajnog dužnika, a takođe su delimično utvrđena i potraživanja razlučnih poverilaca na odvojeno namirenje na nepokretnosti dužnika opisane kao upravna zgrada izgrađena na katastarskoj parceli broj 5751/10, KO Čačak , po osnovu izvršnih isprava Opštinskog suda u Čačku, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim od prodaje upravne zgrade.
Nakon dopunskog ispitnog ročišta od 6. marta 2009. godine, dopunskim zaključkom o osporenim potraživanjima od 6. jula 2009. godine, podnosiocima ustavne žalbe su osporena potraživanja kao razlučnim poveriocima sa pravom odvojenog namirenja , i to na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova katastarsk e parcel e broj 3215 , KO Novi Pazar , na potezu Pašino guvno-Pašino, po osnovu izvršnih isprava Opštinskog suda u Novom Pazaru , i to: Besimu Buhiću na ime glavnog duga u iznosu od 196.562,00 dinara, Veri Vasović u iznosu od 271.939,00 dinara i u iznosu od 90.000,00 dinara, kamata u iznosu od 3.067,00 dinara i doprinosi PIO u iznosu od 28.750, dinara, Leposavi Komatović u iznosu od 67.446, dinara, Iliji Minjoviću u iznosu od 117.937,00 dinara, Zoranu Šunderiću u iznosu od 31.689,00 dinara, Veri Jevđović u iznosu od 342.877,00 dinara i doprinosi PIO u iznosu od 70.530,00 dinara, kao i iznos od 103.741,00 dinara, kamata u iznosu od 136.682,00 dinara i doprinosi PIO u iznosu od 16.864,00 dinara, Milomirki Ćendić u iznosu od 95.023,00 dinara, kamata u iznosu od 134.746,00 dinara i doprinosi PIO u iznosu od 132.747,00 dinara, Snežani Tonić u iznosu od 93.865,00 dinara, sa kamat om u iznosu od 101.007,00 dinara i doprinosi ma PIO u iznosu od 101.345,00 dinra, Zorici Lazarević u iznosu od 115.903,00 din ara, kamatom u iznosu od 188.533,00 dinara i doprinosi ma PIO u iznosu od 206.598,00 dinara, Stojanu Kruniću glavni dug u iznosu od 71.580,00 dinara i Bineli Nikšić u iznosu od 119.280,00 dinara. Podnosiocima su osporena i potraživanja kao razlučnim poveriocima na nepokretnosti stečajnog dužnika opisanoj kao upravna zgrada na katastarskoj parceli broj 5751/10 , KO Čačak, po osnovu izvršnih isprava Opštinskog suda u Čačku, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim od prodaje upravne zgrade Veri Jevđović na ime glavnog duga u iznosu od 25.452,00 dinara, kamate u iznosu od 164,00 dinara i troškova u iznosu od 1.125,00 dinara, kao i iznos a od 433.821,00 dinara, kamat e u iznosu od 420.843,00 dinara i doprinos a PIO u iznosu od 124.930,00 dinara, Veri Vasović u iznosu od 225.000,00 dinara ime doprinosa za PIO i na ime glavnog duga u iznosu od 460.633,00 dinara, kamat e u iznosu od 438.642,00 dinara i doprinosa PIO u iznosu od 124.930,00 dinara, Besimu Buhiću za glavni dug u iznosu od 69.710,00 dinara, Leposavi Komatović za glavni dug u iznosu od 32.234,00 dinara, Stojanu Kruniću u iznosu od 84.485,00 dinara, Iliji Minjoviću u iznosu od 23.172,00 dinara, Milomirki Ćendić u iznosu od 363.877,00 dinara, sa kamat om u iznosu od 344.900,00 do isplate i 123.691,00 na ime doprinosa za PIO, Snežani Tonić za glavni dug u iznosu od 313.237,00 dinara, sa kamatom u iznosu od 293.460,00 dinara i doprinosi ma PIO 108.299,00 dinara, Zorici Lazarević na ime glavnog duga u iznosu od 376.925,00 dinara, kamatom u iznosu od 328.608,00 dinara do isplate i doprinosi ma u iznosu od 135.421,00 dinara, Zoranu Šunderiću u iznosu od 14.795,00 dinara i Bineli Nikšić u iznosu od 12.228,00 dinara. Podnosiocima su osporena i potraživanja na pokretnim stvarima stečajnog dužnika, a u četvrtom isplatnom redu osporena su potraživanja Stojanu Kruniću. Stavom devetim izreke ovog rešenja podnosioci su upućeni na parnicu u roku od osam dana od dana pr ijema zaključka, radi utvrđenja da ne postoje potraživanja poverilaca iz stava prvog, drugog i šestog koja je priznao stečajni upravnik i to pravo na odvojeno namirenje i iznose potraživanja poverilaca iz ovih stavova.
Rešenjem Trgovinskog suda u Čačku St. 13/08 od 19. marta 2009. godine, određena je glavna deoba stečajne mase stečajnog dužnika „Tehnos“ AD u stečaju, Čačak , u skladu sa nacrtom za glavnu deobu od 27. februara 2009. godine.
Trgovinski sud u Čačku je rešenjem St. 13/08 od 15. juna 2009. godine, odbacio dopunske prijave potraživanja podnosilaca od 13. aprila 2009. godine kao neblagovremene.
Odlučujući o žalbi razlučnih poverilaca Viši trgovinski sud je rešenjem Pvž. 753/09 od 9. oktobra 2009. godine ukinuo prvostepeno rešenje i predmet vratio provostepenom sudu na dalji postupak. Iz obrazloženja proizlazi da je nakon donošenja rešenja o glavnoj deobi od 19. marta 2009. godine, stečajni upravnik podneo izveštaj 30. aprila 2009. godine u kome je naveo da su biviši radnici stečajnog dužnika u novembru 2007. godine podneli prijave potraživanja, te da je potrebno da nedvosmisleno opredele glavni dug i kamatu i ostale troškove za koje smatraju da im stečajni dužnik duguje, a istim podneskom je kontradiktorno prethodnim navodima predložio da sud navedene prijave odbaci kao neblagovremene ili neuredne. U spisima predmeta se nalazi rešenje o ispravci od 6. jula 2009. godine zaključka o osporenim potraživanjima od 6. marta 2009. godine, a da pri tome nema podataka da li je bilo prigovora na to rešenje ili ne, što sve izreku čini nerazumljivom. Dana 19. marta 2009. godine izvršena je delimična deoba stečajne mase, ali ne postoji konačna lista potraživanja svih poverilaca u smislu člana 93. stav 1. Zakona o stečajnom postupku i ne zna se da li je 6. jula 2009. godine ispravljena konačna lista ili samo zaključak o osporenim potraživanjima prema dispozitivu rešenja o ispravci. Naime, razlučni poverioci su tražili da se izvrši obračun kamate po usvojenim rešenjima o upisu prava na odvojeno namirenje, kao i da se odluči po ranije podnetoj prijavi razlučnih poverilaca. Činjenica da je u nazivu podneska označeno ili „dopuna prijave potraživanja razlučnih poverilaca u postupku odvojenog namirenja“, ne znači da su u pitanju nove prijave stečajnih poverilaca koje su podnete kao naknadne prijave. Navedenim rešenjem je naloženo prvostepenom sudu da nastavi namirenje stečajnih poverilaca, ako je stečajni postupak u toj fazi, s obzirom na to da se iz priloženih spisa ne može utvrditi u kojoj fazi je stečajni postupak ili će nastaviti namirenje razlučnih poverilaca, ako su za to ispunjeni uslovi iz člana 38. Zakona o stečajnom postupku.
Zaključkom Trgovinskog suda St. 13/08 od 28. jula 2009. godine naloženo je poveriocima Veri Vasović, Stojanu Kruniću, Zorici Lazarević, Snežani Tonić, Milomirki Ćendić, Iliji Minjoviću, Zoranu Šunderiću, Veri Jevđović, Leposavi Komatović, Besimu Buhiću i Bineli Nikšić, da u roku od osam dana od dana prijema ovog zaključka urede podnesak dostavljen sudu 26. juna 2009. godine , u delu gde stoji da prijavljuju sva potraživanja po svim izvršnim ispravama sa iznosima kako su označeni u ovim ispravama na ime glavnog duga, kamate, doprinosa za PIO, troškova parničnog, izvršnog i vanparničnog postupka sa pravom upisa svih rešenja koja nisu upisana sa kamatom od dospelosti do konačne isplate i sa prioritetom prema datumu kada su rešenja o izvršenju primljena u nadležnim sudovima koje su sudovi propustili da upišu, tako što će navesti izvršne isprave po kojima prijavljuju potraživanje, nominalni iznos potraživanja koji se odnosi na glavni dug, kamatu, doprinose za PIO, nominalni iznos potraživanja koji se odnosi na parnične troškove, kao i datum od kada teče kamata i do kada se potražuje kamata na parnične troškove, zatim nominalni iznos izvršnih troškova, kao i rešenje o izvršenju za koje se traži upis, pod pretnjom odbačaja podneska.
Podnosioci su istakli prigovor na dopunski zaključak suda o listi utvrđenih potraživanja St. 13/08 od 6. marta 2009. godine, ali je prigovor odbijen rešenjem Trgovinskog suda u Čačku St. 13/08 od 15. aprila 2009. godine kao neosnovan. Iz obrazloženja rešenja proizlazi da navodi podnosilaca da su predlagali da se ispitno ročište od 6. marta 2009. godine odloži, nije od uticaja, jer podnosioci nisu do stavili dokaz da je po njihovoj prijavi dato različito ili višestruko izjašenje. Predmet ispitivanja na ročištu od 6. marta 2009. godine nije bilo utvrđivanje redosleda namirenja razlučnih poverilaca, već će to biti predmet posebnog postupka utvrđivanja redosleda namirenja po pravnosnažnosti svih odluka o priznatim i osporenim potraživanjima.
Rešenjem Trgovinskog suda u Čačku St. 13/08 od 15. aprila 2009. godine utvrđena je konačna lista potraživanja poverilaca u stečajnom postupku nad stečajnom masom dužnika „Tehnos“ AD u stečaju, usvojena rešenjem suda St. 13/08 od 6. marta 2009. godine po osnovu konačne tabele koju je sastavio stečajni upravnik i izmenama na dopunskom ispitnom ročištu održanom 6. marta 2009. godine ispravlja se, tako što se potraživanja poverilaca priznata od strane stečajnog upravnika, a osporena od drugih poverilaca , smatraju utvrđenim.
Dopunskim zaključkom o listi potraživanja Trgovinskog suda u Čačku St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine utvrđeno je potraživanje sa pravom na odvojeno namirenje , i to na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova na katastarskoj parceli broj 3215 , KO Novi Pazar na potezu Pašino guvno-Pašino po izvršnim ispravama Opštinskog suda u Novom Pazaru, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim od prodaje nepokretnosti stečajnog dužnika , i to: Besimu Buhiću na ime ostalih troškova za iznos od 50.016,00 dinara, Stojanu Kruniću na ime ostalih troškova iznos od 45.190,00 dinara, Zoranu Šunderiću na ime ostalih troškova iznos od 39.670,00 dinara, Veri Vasović na ime ostalih troškova iznos od 52.933,00 dinara, Iliji Minjoviću na ime ostalih troškova iznos od 45.409,00 dinara, Veri Jevđović na ime ostalih troškova u iznosu od 32.575,00 dinara i Bineli Nikšić na ime ostalih troškova u iznosu od 43.126,00 dinara. Takođe je navedenim zaključkom utvrđeno potraživanje razlučnih poverilaca sa pravom na odvojeno namirenje na nepokretnosti dužnika upisane kao upravna zgrada izgrađena na katastarskoj parceli broj 5751/10 , KO Čačak po osnovu izvršnih isprava Opštinskog suda u Čačku, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim do prodaje upravne zgrade , i to na ime doprinosa za penzijsko-invalidsko osiguranje: Veri Jevđović u iznosu od 7.778,00 dinara, Veri Vasović u iznosu od 33.333,00 dinara, Leposavi Komatović u iznosu od 1.948,00 dinara, Besimu Buhiću u iznosu od 7.778,00 dinara, Stojanu Kruniću u iznosu od 7.778,00 dinara, Iliji Minjoviću u iznosu od 7.778,00 dinara, Zoranu Šunderiću u iznosu od 7.778,00 dinara i Bineli Nikšić u iznosu od 7.778,00 dinara.
Dopunskim zaključkom o osporenim potraživanjima St. 13/08 od 21. decembra 2009. godine Trgovinski sud u Čačku utvrđuje da je u stavu prvom izreke osporeno potraživanje razlučnih poverilaca sa pravom na odvojeno namirenje na nepokretnosti dužnika upisane kao upravna zgrada izgrađena na katastarskoj parceli broj 5751/10 KO Čačak po osnovu izvršnih isprava Opštinskog suda u Čačku, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim do prodaje upravne zgrade, i to: Besimu Buhiću, Leposavi Komatović, Stojanu Kruniću, Iliji Minjoviću, Bineli Nikšić i Zoranu Šunderiću, osporena su u celini njihova potraživanja po prijavi podnetoj nakon prodaje stečajnog dužnika kao pravnog lica. U stavu drugom ovog zaključka osporena su potraživanja razlučnih poverilaca sa pravom na odvojeno namirenje, i to na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova katastarska parcela broj 3215 , K O Novi Pazar , na potezu Pašino guvno-Pašino po izvršnim ispravama Opštinskog suda u Novom Pazaru, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim od prodaje nepokretnosti stečajnog dužnika, pa su tako osporena potraživanja: Besimu Buhiću na ime glavnog duga iznos od 666.306,00 dinara, sa kamatom od 1. aprila 2007. godine i na ime ostalih troškova iznos od 60.367,00 dinara, Veri Vasović na ime glavnog duga 875.363,00 dinara, sa ka matom od 1. aprila 2007. godine i na ime ostalih troškova 78.236,00 dinara, Stojanu Kruniću 635.720,00 dinara sa kamatom od 1. aprila 2007. godine i na ime ostalih troškova 49.022,00 dinara, Leposavi Komatović na ime glavnog duga iznos od 469.491,00 dinara , sa kamatom od 1. aprila 2007. godine i na ime ostalih troškova na iznos od 40.769,00 dinara, Iliji Minjović u na ime glavnog duga 412.683,00 dinara , sa kamatom od 1. aprila 2007. godine i na ime ostalih troškova 36.744,00 dinara, Zoranu Šunderiću na ime glavnog duga iznos od 419.986,00 dinara , sa kamatom od 1. aprila 2007. godine i na ime ostalih troškova od 51.132,00 dinara i Bineli Nikšić u iznosu od 713.726,00 dinara , sa kamatom od 1. aprila 2007. godine do isplate, kao i ostali troškovi u iznosu od 44.322,00 dinara. Navedenim zaključkom nisu označeni konkretni iznosi koji se odnose na osporene doprinose iz penzijsko-invalidskog osiguranja.
Privredni sud u Čačku je osporenim rešenjem St.15/10 od 24. marta 2010. godine odbio prigovore razlučnih poverilaca, ovde podnosilaca ustav ne žalbe, izjavljene na dopunski z aključak o listi potraživanja St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine i dopunski zaključak o listi osporenih potraživanja St. 13/08 od 21. decembra 2009. godine. Iz obrazloženja osporenog rešenja proizlazi da su stečajni poverioci, u skladu sa odredbom člana 94. stav 1. Zakona o stečajnom postupku, u odnosu na zaključak o listi osporenih potraživanja St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine upućeni na pokretanje ili nastavljanje parničnog postupka, radi utvrđivanja osnovanosti osporenog potraživanja. Kako se prigovor na zaključak može podneti samo iz formalnih razloga, to u odnosu na greške u proceduri pri donošenju istog , sa zahtevom za ispravku određenih propusta koji su od uticaja na konačnu tabelu o listi potr aživanja, a koji se ne tiču meritornog odlučivanja, odnosno ne tiču se osnovanosti samog osporavanja određenog potraživanja, stečajni poverioci, nakon što dokažu svoje potraživanje u parnici na koju su upućeni ili u arbitražnom postupku u skladu sa odredbom člana 96. Zakona o stečajnom postupku imaju pravo da traže ispravljanje tabele u listi utvrđenih potraživanja, po osnovu člana 94. stav 9. Zakona o stečajnom postupku.
Rešenjem Privrednog suda u Čačku St. 15/10 od 14. maja 2010. godine usvojeni su prigovori razlučnih poverilaca, ovde podnosilaca ustavne žalbe , od 5. maja 2010. godine, sa dopunom od 7. maja 2010. godine, koji su izjavljeni na predlog obračuna i isplate potraživanja razlučnih poverilaca koje je sačinio stečajni upravnik od 5. maja 2010. godine. Navedenim rešenjem stavljen je van snage predlog obračuna i isplate potraživanja razlučnih poverilaca koji je sačinio stečajni upravnik i dostavio sudu 5. maja 2010. godine i naloženo je stečajnom upravniku da odmah pristupi izradi obračuna i raspodeli sredstava po odredbama člana 113. Zakona o stečajnom postupku. Iz obrazloženja rešenja proizlazi da su prigovori osnovani, jer se u konretnoj situaciji mora primeniti odredba člana 113. stava 3. Zakona o stečajnom postupku, da se prioritet u deobi sredstava ostvaren prodajom stečajnog dužnika kao pravnog lica vrši onim redom, kako je to utvrdio stečajni sudija svojim rešenjem vezano za upis prava odvojenog namirenja postupajući po zahtevu razlučnih poverilaca.
Zaključkom Privrednog suda u Čačku St. 15/10 od 22. septembra 2010. godine ponovo je naloženo stečajnom upravniku Agenciji za privatizaciju da dostavi odgovor da li je i kada postupljeno po nalogu iz rešenja stečajnog veća St. 15/10 od 14. maja i 25. maja 2010. godine.
Podneskom od 17. decembra 2010. godine stečajni upravnik , Agencija za privatizaciju , dostavi la je obračun za isplatu potraživanja razlučnih poverilaca na novčanim sredstvima od prodaje imovine dužnika u izvršnom postupku pred Opštinskim sudom u Čačku i na imovini stečajnog dužnika u Novom Pazaru.
Odlučujući o prigovoru razlučnih poverilaca na predlog obračuna stečajnog upravnika od 17. decembra 2010. godine za raspodelu sredstava razlučnim poveriocima sa spiskom imena i iznosima za isplatu svakom razlučnom poveriocu u skladu sa odredbom člana 113. Zakona o stečajnom postupku, Privredni sud u Čačku je rešenjem St. 15/10 od 24. januara 2011. godine odbio prigovore razlučnih poverilaca, podnosilaca ustavne žalbe u stavu trećem izreke, jer je našao da su isti neosnovani. Naime, razlučni poverioci su imali mogućnost da na zaključak stečajnog sudije o utvrđenim i osporenim potraživanjima prigovaraju, pa za slučaj da im te prigovore stečajno veće u toj fazi postupka ne usvoji, imali su mogućnosti da pokrenu odgovarajuće parnične postupke kod nadležnog suda, mogli su uložiti žalbu drugostepenom sudu na rešenje stečajnog veća doneto na osnovu člana 73. Zakona o stečajnom postupku. Naime, ova lica su prigovarala na prethodni obračun stečajnog upravnika za razlučne poverioce i njihovi prigovori su usvojeni, u skladu sa odredbom člana 113. Zakona o stečajnom postupku. Sud je utvrdio da su oni prema rešenjima stečajnog sudije o upisu prava na odvojeno namirenje, koja rešenja su pravnosnažna od strane stečajnog upravnika, pravilno rangirani, nezavisno od toga da li su drugi razlučni poverioci u sporazumu ili van njega. Obračun koji je sačino stečajni upravnik za razlučne poverioce urađen je u svemu po rangu prioriteta iz rešenja stečajnog sudije, kojima stečajni sudija po članu 73. Zakona o stečajnom postupku, utvrđuje najraniji datum kada se neki poverilac mogao upisati kao razlučni, pa je sud u veću smatrao da je na ovaj način stečajni upravnik pravilno utvrdio rang prioriteta za sve one poverioce koji su pre pokretanja postupka stečaja stekli pravo na odvojeno namirenje na određenim stvarima stečajnog dužnika (pokretnim i nepokretnim), a to naročito iz razloga što su rešenja stečajnog sudije pravnosnažna.
Zaključkom Privrednog suda u Čačku St. 15/10 od 4. jula 2011. godine naloženo je stečajnom upravniku, Agenciji za privatizaciju - Centar za stečaj Beograd da izvrši raspodelu sredstava razlučnim poveriocima po konačnoj listi od 17. decembra 2010. godine odmah po prijemu zaključka.
Rešenjem Privrednog suda u Čačku St. 15/10 od 30. avgusta 2011. godine odbijen je kao neosnovan prigovor stečajnog upravnika izjavljen na zaključak stečajnog sudije u postupku stečaja koji se sprovodi nad stečajnom masom stečajnog dužnika „Tehnos“ AD, Čačak , St. 15/10 od 4. jula 2011. godine. Iz obrazloženja ovog rešenja proizlazi da su neosnovani navodi stečajnog upravnika da je stečajno veće našlo da je rešenje Privrednog suda u Čačku P. 905/10 od 17. juna 2011. godine kojim je odbačen predlog poverioca „Alba Trade International“ DOO, Beograd , za određivanje privremene mere, pravnosnažno, jer je Privredni apelacioni sud svojim rešenjem Pž. 5891/11 od 21. jula 2011. godine odbio žalbu tužioca i potvr dio rešenje prvostepenog suda, tako da je dan donošenja drugostepene odluke povodom žalbe tužioca, trenutak nastupanja pravnosnažnosti potvrđenog prvostepenog rešenja. Uvidom u spise predmeta P. 905/10, stečajni sud je utvrdio da je tužilac „Alba Trade International“ DOO, Beograd, podneo predlog 22. avgusta 2011. godine za usvajanje i izricanje mere obezbeđenja kojom se traži zabrana raspolaganja razlučniim poveriocima, tuženim a u parnici (ostalim razlučnim poveriocima po listi prioriteta razlučnih poverilaca od 17. decembra 2010. godine), kojim povodom je stečajni sudija dao nalog stečajnom upravniku za vršenje raspodele sredstava. Stečajno veće je mišljenja da se bilo kakvom privremenom merom ne može dalje sprečavati sprovođenje i okončanje samog stečajnog postupka, a cenio je i činjenicu da daljim odugovlačenjem raspodele može nastupiti i druga vrsta štete za suprotnu stranu u parnici P. 950/10, o čemu je stečajni upravnik takođe dužan da se stara.
Stečajni upravnik je predlogom od 19. septembra 2011. godine obavestio Privredni sud u Čačku da su se stekli uslovi da se odmah po oročenju sredstava sprovede isplata razlučnih poverilaca.
Stečajni upravnik Agencija za privatizaciju je 31. oktobra 2011. godine sačini la završni račun, a Privredni sud u Čačku je zaključkom St. 15/10 od 21. juna 2012. godine naložio stečajnom upravniku Agenciji za privatizaciju - Centar za stečaj Beograda da izvrši raspodelu sredstava razlučnim poveriocima po konačnoj listi od 17. decembra 2010. godine, odmah po prijemu zaključka, tako što će nastaviti isplatu rezervisanih sredstava razlučnim poveriocima preko iznosa koji je nužan i neophodan za troškove stečajnog postupka.
Odlučujući o prigovoru stečajnog upravnika Privredni sud u Čačku je rešenjem St. 15/10 od 13. jula 2012. godine odbio prigovor stečajnog upravnika na zaključak stečajnog sudije St. 15/10 od 21. juna 2012. godine koji je po nalogu stečajnog veća preciziran odgovorom stečajnog sudije i naloženo je stečajnom upravniku da sam opredeli nominalni iznos potreban za pokriće troškova stečajnog postupka i obaveza stečajne mase u smislu dostavljanja završnog računa za zaključenje stečajnog postupka i da nastavi isplatu razlučnim poveriocima po predlogu obračuna za isplatu razlučnih poverilaca koji je u sud primljen 17. decembra 2010. godine, a usklađen sa članom 113. Zakona o stečajnom postupku.
Podnosioci ustavne žalbe Besim Buhić, Leposava Komatović, Stojan Krunić, Ilija Minjović, Binela Nikšić, Zoran Šunderić i Vera Vasović su dopunskim zaključkom o osporenim potraživanjima St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine, upućeni na parnicu radi utvrđenja osporenog potraživanja. Presudom P. 306/2010 od 8. oktobra 2010. godine , u stavu prvom izreke delimično je usvojen tužbeni zahtev tužilaca pa su utvrđena kao osnovana potraživanja razlučnih poverilaca sa pravom odvojenog namirenja na nepokretnosti stečajnog dužnika označenoj kao upravna zgrada na katastarskoj parceli broj 5751/10 , KO Čačak, po osnovu izvršnih isprava, odnosno na novčanim sredstvima dobijenim od prodaje upravne zgrade po dopunskom zaključki o osporenim potraživanjima St. 13/08 od 21. decembra 2008. godine koje je sud doneo nakon dopunskog ispitnog ročišta od 7. decembra 2009. godine i u odnosu na doprinose koji su osporeni u celini , i to: Besimu Buhiću po prijavi potraživanja broj 126; Leposavi Komatović po prijavi broj 134; Bineli Nikšić po prijavi broj 137; Stojanu Kruniću po prijavi broj 134; Zoranu Šunderiću po prijavi broj 142 i Iliji Minjoviću po prijavi broj 135. Stavom drugim izreke ove presude delimično je usvojen tužbeni zahtev tužilaca, pa su utvrđena kao osnovana osporena potraživanja razlučnih poverilaca sa pravom na odvojeno namirenje, i to na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova na katastarskoj parceli broj 3215 , KO Novi Pazar , na potezu Pašino guvno-Pašino po izvršnim ispravama Oštinskog suda u Novom Pazaru , odnosno na novčanim sredstvima dobijenim od prodaje stečajnog dužnika , i to: Besimu Buhiću za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 405.217,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Leposavi Komatović za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 402.046,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Stojanu Kruniću za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 515.961,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Iliji Minjoviću za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 249.338,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Bineli Nikšić za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 182.998,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Zoranu Šunderiću za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 314.848,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate i Veri Vasović za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 526.584,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate. Stavom trećim izreke iste presude delimično je usvojen tužbeni zahtev Besima Buhića pa je utvrđeno kao osnovano osporeno potraživanje tužioca kao razlučnog poverioca sa pravom odvojenog namirenja na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova katastarske parcele 3215 , KO Novi Pazar , i to za potraživanje po prijavi broj 14 na ime pripadajućih doprinosa. Stavom četvrtim izreke presude odbijen je tužbeni zahtev tužilaca u delu kojim su tražili da se utvrdi da su osnovana osporena potraživanja razlučnih poverilaca sa pravom odvojenog namirenja na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova katastarske parcele 3215 , KO Novi Pazar , i to za: Besima Buhića za potraživanje po prijavi broj 14 za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 261.089,00 dinara i na ime ostalih troškova od 60.367,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Leposavu Komatović po prijavi broj 23 za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 67.445,00 dinara i na ime ostalih troškova od 40.769,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Stojana Krunića za potraživanje po prijavi broj 23 za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 119.759,00 dinara i na ime ostalih troškova od 49.022,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Iliju Minjovića za potraživanje po prijavi broj 24 za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 163.345,00 dinara i na ime ostalih troškova od 36.744,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Binelu Nikšić za potraživanje po prijavi broj 25 za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 530.728,00 dinara i na iznos ostalih troškova od 44.322,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate; Zorana Šunderića za potraživanje po prijavi broj 34 za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 78.138,00 dinara i na ime ostalih troškova od 51.132,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate i Veru Vasović za potraživanje po prijavi broj 15 za zakonsku zateznu kamatu na iznos glavnog duga od 348.779,00 dinara i na ime ostalih troškova od 78.236,00 dinara počev od 1. aprila 2007. godine do isplate. Stavom petim izreke presude odbačena je tužba tužilaca u delu kojim su tražili da se utvrdi da je osnovano osporeno potraživanje razlučnih poverilaca sa pravom odvojenog namirenja na imovini stečajnog dužnika 5966/6601 idealnih delova katastarske parcele 3215, KO Novi Pazar , i to na ime pripadajućih doprinosa za: Leposavu Komatović za potraživanje po prijavi broj 23; Stojana Krunića po prijavi broj 23; Iliju Minjović po prijavi broj 24; Binelu Nikšić po prijavi broj 25; Zorana Šunderića po prijavi broj 34 i Veru Vasović po prijavi broj 15 , stavom šestim odbačena je tužba u delu kojim je traženo da se utvrdi da su tužioci privilegovani razlučni poverioci u St. 8/07 i St. 13/08 Trgovinskog suda u Čačku po članu 73. stav 3. Zakona o stečajnom postupku, a po prijavi razlučnog prava po osnovu izvršnih rešenja i po prioritetu i sa obimom potraživanja koji je upisan u intabulacione knjige Opštinskog suda u Novom Pazaru i Službi za katastar nepokretnosti u Čačku ili je trebalo da bude upisan, pa da se utvrdi osnovanim pravo odvojenog namirenja tužilaca po podnetim prijavama sa stečenim prioritetom , i to po svakom pojedinačnom rešenju tužilaca sa pravom da se izmeni konačna tabela i da se utvrdi obaveza tuženog na utvrđivanj e prioriteta i ispl atu pripadajućeg novčanog iznosa po osnovu razlučnog prava iz stečajne mase po izmenjenoj konačnoj tabeli po prijavama razlučnog prava po osnovu izvršnih rešenja Opštinskog suda u Čačku i Opštinskog suda u Novom Pazaru sa potraživanjima po svim osnovima iz rešenja u korist izvršnih poverilaca po svakom pojedinačnom upisanom rešenju kako je taksativno navedeno u ovom stavu izreke, a stavom sedmim izreke je određeno da svaka stranka snosi svoje troškove postupka.
Odlučujući o žalbi tužilaca i tuženog Privredni apelacioni sud je presudom Pž. 641/11 od 6. oktobra 2011. godine potvrdio presudu Privrednog suda u Čačku P. 306/10 od 8. oktobra 2010. godine.
4. Za odlučivanje Ustavnog suda o predmetnoj ustavnoj žalbi od značaja su odredbe Zakona o stečajnom postupku („Službeni glasnik RS", br. 84/04 i 85/05), kojima je propisano: da se ovim zakonom uređuju uslovi i način pokretanja i sprovođenja stečajnog postupka(član 1. stav 1.); da u postupku sprovođenja stečaja nad pravnim licem koje je u većinskoj državnoj odnosno društvenoj svojini, za stečajnog upravnika stečajno veće će imenovati specijalizovanu instituciju osnovanu posebnim propisom, koja mora imati zaposlena lica koja imaju licencu iz stava 1. ovog člana (član 14. stav 9.); da je stečajni upravnik dužan naročito da izvrši isplatu poveriocima na osnovu rešenja o glavnoj deobi (član 17. stav 1. tačka 13.); da će stečajno veće razrešiti stečajnog upravnika ako utvrdi da stečajni upravnik: ne ispunjava svoje obaveze; ne poštuje rokove određene ovim zakonom, postupa pristrasno u odnosu na pojedine poverioce; po proteku jedne godine od ročišta za ispitivanje potraživanja, nije napravio zadovoljavajući napredak u unovčenju imovine koja ulazi u stečajnu masu, osim kada je unovčenje bilo sprečeno višom silom ili nepredvidivim okolnostima; nije osigurao imovinu za slučaj nastupanja štete posle dva upozorenja stečajnog sudije ili odbora poverilaca; nije tražio saglasnost ili nije postupio po dobijenoj saglasnosti u svim onim slučajevima gde je ovim zakonom predviđena obavezna saglasnost odbora poverilaca (član 20. stav 1.); da poverioci koji imaju založno pravo ili pravo namirenja na stvarima ili pravima o kojima se vode javne knjige ili registri imaju pravo na namirenje na toj stvari ili pravu, da razlučni poverioci imaju pravo namirenja iz sredstava stečenih prodajom imovine na kojoj su stekli razlučna prava, a ostvarivanje tih prava može biti privremeno odloženo u slučajevima iz čl. 47. i 73. ovog zakona, da poverioci koji imaju državinu i pravo zadržavanja stvari nisu dužni da predaju stvar stečajnom dužniku dok im se ne isplati njihovo razlučno potraživanje; poverioci iz st. 1. i 2. ovog člana nisu stečajni poverioci, a ako je visina njihovog potraživanja veća od visine iznosa dobijenog unovčenjem stvari ili prava na kojima postoji razlučno pravo, pravo na razliku u visini iznosa ostvaruju kao stečajni poverioci , da razlučna prava stečena izvršenjem ili obezbeđenjem za poslednjih 60 dana pre dana pokretanja stečajnog postupka radi prinudnog namirenja ili obezbeđenja prestaju da važe i takvi poverioci nisu razlučni poverioci , da razlučni poverioci imaju pravo na srazmerno namirenje iz stečajne mase, kao stečajni poverioci, ako se odreknu svog statusa razlučnog poverioca ili ako bez svoje krivice ne mogu namiriti svoje razlučno potraživanje; da pismenu izjavu o odricanju od statusa razlučnog poverioca razlučni poverioci podnose stečajnom sudiji i stečajnom upravniku (član 38.); da se poveriocu čije je potraživanje vezano za odložni uslov obezbeđuju odgovarajuća sredstva iz stečajne mase (član 71. stav 1.); da se od dana pokretanja stečajnog postupka ne može se protiv stečajnog dužnika, odnosno nad njegovom imovinom, odrediti i sprovesti prinudno izvršenje, niti bilo koja mera postupka izvršenja u cilju namirenja potraživanja, osim izvršenja koja se odnose na troškove stečajnog postupka; postupci iz stava 1. ovog člana koji su u toku prekidaju se; upisi prava na odvojeno namirenje u javne knjige i registre mogu se odobriti i sprovesti i posle pokretanja stečajnog postupka, ako su uslovi za upis nastupili pre dana pokretanja stečajnog postupka, osim ako ovim zakonom nije drugačije određeno; (član 73. st. 1. i 2.); da se konačna lista o svim prijavama potraživanja sačinjava na ispitnom ročištu (član 93. stav 1.); da se na ispitnom ročištu ispituju i potraživanja prijavljena posle isteka roka za prijavljivanje potraživanja, ako su prijave podnete sudu i stečajnom upravniku pre održavanja ispitnog ro čišta ili neposredno na ročištu, da ako stečajni upravnik ili neki od poverilaca stavi prigovor, tražeći da se naknadno prijavljeno potraživanje ne ispituje na ispitnom ročištu, ili ako potraživanje bude prijavljeno tek posle ispitnog ročišta, stečajno veće će o trošku poverioca koji je naknadno prijavio potraživanje odrediti dopunsko ispitno ročište , da se na dopunskom ispitnom ročištu ne mogu osporavati potraživanja utvrđena na ranijim i spitnim ročištima (član 95. st. 1, 2. i 3.); da se posle prodaje stečajnog dužnika kao pravnog lica, stečajni postupak u odnosu na stečajnog dužnika obustavlja; novac dobijen prodajom stečajnog dužnika ulazi u stečajnu masu i stečajni postupak se u odnosu na ovako dobijenu stečajnu masu nastavlja namirenjem stečajnih poverilaca , da u slučaju kada je stečajni dužnik prodat kao pravno lice ili kada je prodat deo stečajnog dužnika, razlučni poverioci koji su imali razlučno pravo na bilo kom delu te imovine imaju pravo prioriteta u deobi sredstava ostvarenih prodajom, prema rangu prioriteta koj i su stekli u skladu sa zakonom, da za potraživanja prema stečajnom dužniku koja su nastala do obustave stečajnog postupka ni stečajni dužnik ni njegov kupac ne odgovaraju poveriocima (član 113.) ; da s tečajnu masu za podelu stečajnim poveriocima (deobnu masu), čine novčana sredstva stečajnog dužnika na dan pokretanja stečajnog postupka, novčana sredstva dobijena nastavljanjem započetih poslova i novčana sredstva ostvarena unovčenjem stvari i prava stečajnog dužnika, kao i potraživanja stečajnog dužnika napl aćena u toku stečajnog postupka, da se deoba sredstava radi namirenja stečajnih poverilaca vrši prema dinamici priliva gotovinskih sredstava stečajnog dužnika, na osnovu predloga stečajnog upravnika, a u zavisnosti od priticanja gotovinskih sredstava stečajnog dužnika, stečajno veće odlučuje da li će odobriti održavanje delimične deobe; odluku o deobi po zaključenju stečajnog postupka donosi stečajni sudija (član 115.); da je p re glavne deobe stečajne mase, stečajni upravnik dužan da sastavi nacrt rešenja za glavnu deobu deobne mase (u daljem tekstu: nacrt za glavnu deobu), da nacrt iz stava 1. ovog člana sadrži sledeće podatke - konačnu listu svih potraživanja iz člana 93. ovog z akona; iznos svakog potraživanja, isplatni red svakog potraživanja , iznos stečajne mase koji će se raspodeliti stečajnim poveriocima, kao i predloženi procenat namirenja stečajnih poverilaca, da je nacrt za glavnu deobu stečajni upravnik dužan da dostavi odboru poverilaca, a odbor je dužan da obavesti stečajne poverioce da se nacrt za glavnu deobu nalazi na oglasnoj tabli suda odnosno u p isarnici u određenoj prostoriji, da će se nacrt za glavnu deobu učiniti dostupnim učesnicima postupka objavljivanjem na oglasnoj tabli suda odnosno izlaganjem na uvid u pisarnici suda (član 116.); da se deobi stečajne mase, odnosno namirenju stečajnih poverilaca pristupa posle pravnosnažnosti rešenja o glavnoj deobi , da se n aknadnoj deobi pristupa prema prilivu novčanih sredstava u deobnu masu (član 121.).
5. Ocenjujući navode i razloge iznete u ustavnoj žalbi sa stanovišta Ustavom zajemčenog prava na suđenje u razumnom roku, na čiju se povredu podnosioci ustavne žalbe poziva ju, a polazeći od utvrđenih činjenica i okolnosti koje se odnose na osporeni stečajni postupak, Ustavni sud je utvrdio da osporeni postupak traje od donošenja rešenja o otvaranju stečajnog postupka nad stečajnim dužnikom „Tehnos“ AD, Čačak, St. 8/07 od 27. avgusta 2007. godine i da ni posle pet godina nije okončan.
Pri utvrđivanju razumnog vremenskog trajanja sudskog postupka, ovaj sud polazi od činjenice da isti zavisi od niza činilaca koji se procenjuju u svakom pojedinačnom slučaju. Složenost činjeničnih i pravnih pitanja u konkretnom predmetu, ponašanje podnosilaca ustavne žalbe kao stranaka u postupku, postupanja sudova koji vode postupak i priroda zahteva, odnosno značaj raspravljanog prava za podnosioce, osnovni su činioci koji utiču i na ocenu vremenskog trajanja parničnog postupka i određuju da li je taj postupak okončan u okviru razumnog roka ili ne.
Ustavni sud je iz priložene relevantne dokumentacije zaključio da je u ovom predmetu bilo složenih pravnih i činjeničnih pitanja koja su zahtevala obiman i dugotrajan stečajni postupak. Naime, radi se o stečaju preduzeća protiv koga je veliki broj zaposlenih vodio izvršne postupke na osnovu pravnosnažnih i izvršnih presuda i sudskih poravnanja, radi naplate svojih potraživanja , i to pretežno potraživanja po osnovu isplate zarada, te su na osnovu tako stečenih potraživanja, prijavili u stečajnom postupku potraživanja kao razlučni poverioci. U navedenom stečajnom postupku je bilo neophodno odlučiti o hiljadama prijava potraživanja stečajnih poverilaca, sprovesti postupak unovčenja imovine stečajnog dužnika i potom sprovesti glavnu deobu. Naime, prema oceni Ustavnog suda, navedeni stečajni postupak koji je vođen pred Trgovinskim sudom u Čačku, kasnije Privrednim sudom u Čačku, bio je složen.
Ustavni sud je utvrdio da je nakon godinu i po dana od otvaranja stečajnog postupka, stečajni dužnik „Tehnos“ AD u stečaju, Čačak, prodat i da je rešenjem Trgovinskog suda u Čačku St. 13/08 od 2. decembra 2008. godine, obustavljen stečajni postupak nad stečajnim dužnikom, a nastavljen prema stečajnoj masi stečajnog dužnika „Tehnos“ AD, Čačak, radi namirenja stečajnih poverilaca. Iz spisa stečajnog predmeta proizlazi da je još 19. marta 2009. godine doneto rešenje o glavnoj deobi, da je po navedenom rešenju izvršena delimična deoba stečajne mase, a da je tek nakon godinu dana i devet meseci 17. decembra 2010. godine, utvrđena konačna lista potraživanja u smislu člana 93. stav 1. Zakona o stečajnom postupku, ali da usled nepostupanja stečajnog upravnika Agencije za privatizacu - Centar za stečaj, ni nakon tri godine nije sprovedena isplata razlučnih poverilaca u celosti.
Ustavni sud je mišljenja da je radnjama stečajnog upravnika onemogućena naplata razlučnih poverilaca, ovde podnosilaca ustavne žalbe, po listi prioriteta razlučnih poverilaca od 17. decembra 2010. godine. Navodi stečajnog upravnika da usled namirenja ostalih razlučnih poverilaca može postojati nemogućnost da se po pravnosnažnoj sudskoj odluci u parnici P. 905/2010, koja se vodi po tužbi tužioca „Alba trade International“ DOO, Beograd , protiv stečajne mase, Agencije za privatizaciju i drugih poverilaca, neće namiriti navedeni poverilac, jasno ukazuju da se u konkretnom slučaju dovode u neravnopravan položaj ostali poverioc i u stečajnom postupku u odnosu na poverioca „Alba trade International“ DOO, Beograd. Ustavni sud je ocenio da se postupanjem , odnosno u konkretnom slučaju, nepostupanjem stečajnog upavnika - Agencije za privatizaciju po zaključcima stečajnog veća, ne mogu onemogućiti drugi razlučni poverioci u svom pravu na namirenje, a kako je potraživanje poverioca „Alba trade International“ DOO, Beograd , vezano za odložni uslov, to se sredstva obezbeđuju iz stečajne mase, odnosno ta sredstva se rezervišu, koja sredstva su i rezervisana do okončanja parnice, što je utvrđeno iz sadržine obrazloženja završnog računa stečajnog upravnika od 28. decembra 2011. godine.
Pored toga, stečajni postupak je uslovljen i postupanjem poverilaca, pa je i dužina postupka u direktnoj vezi sa dostavljanjem prijava potraživanja, izjavljivanjem prigovora protiv odluka stečajnog sudije i prigovora na radnje stečajnog upravnika, posebno iz razloga što su podnosioci ustavne žalbe 13. aprila 2009. godine, dostavili podneske naslovljene kao „zahtev za obračun kamate po usvojenim rešenjima o upisu prava na odvojeno namirenje ili zahtev za odlučivanje o ranije podnetoj prijavi potraživanja ili dopuni prijave potraživanja razlučnih poverilaca u postupku odvojenog namirenja u kojima su prijavili svoja potraživanja na ime zakonske zatezne kamate na ime glavnog duga počev od 1. aprila 2007. godine do isplate. Postupajući po nalogu iz rešenja Višeg trgovinskog suda Pvž. 753/09 od 9. oktobra 2009. godine, prvostepeni sud je navedene prijave potraživanja tretirao kao dopune prijava potraživanja razlučnih poverilaca u postupku odvojenog namirenja, jer je našao da se ne radi o novim prijavama potraživanja. Prvobitne prijave potraživanja su podnete pre donošenja rešenja o glavnoj deobi St. 13/08 od 19. marta 2009. godine, koje je postalo pravnosnažno 2. aprila 2009. godine. Prema odredbi člana 95. Zakona o stečajnom postupku, na ispitnom ročištu ispituju se i potraživanja prijavljena posle isteka roka za prijavljivanje potraživanja, ako su prijave podnete sudu ili stečajnom upravniku pre održav anja ispitinog ročišta ili neposredno na ročištu. Odredbom člana 116. Zakona o stečajnom postupku je propisano da je pre glavne deobe stečajne mase stečajni upravnik dužan da sastavi nacrt rešenja za glavnu deobu stečajne mase, a nacrt rešenja, između ostalog, sadrži konačnu listu svih potraživanja. Prema Zakonu o stečajnom postupku, ispituju se i potraživanja prijavljena posle isteka roka za prijavljivanje potraživanja, i to na ispitnom ročištu ili na dopunskom ročištu koje određuje stečajno veće na trošak poverilaca , pod uslovima iz člana 95. Zakona o stečajnom postupku. Kako se stečajni postupak sprovodi unovčenjem imovine i deobom stečajne mase radi namirenja utvrđenih potraživanja i radi zaključenja postupka stečaja, prijava potraživanja se mora podneti pre donošenja rešenja o glavnoj deobi stečajne mase iz člana 116. Zakona o stečajnom postupku. U konkretnom slučaju, prijave potraživanja razlučnih poverilaca su podnete pre donošenja rešenja o glavnoj deobi, a podnescima od 14. aprila 2009. godine je izvršena samo dopuna prethodno blagovremeno podnetih prijava o kojima se stečajni upravnik izjasnio dopunskim zaključkom o listi potraživanja St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine i dopunskim zaključkom o listi osporenih potraživanja St. 13/08 od 21. decembra 2009. godine.
Pored toga, podnosiocima ustavne žalbe Besimu Buhiću, Leposavi Komatović, Stojanu Kruniću, Iliji Minjoviću, Bineli Nikšić, Zoranu Šunderiću i Veri Vasović su pravnosnažnom presudom Privrednog suda u Čačku P. 306/10 od 8. oktobra 2010. godine u stavu prvom, drugom i trećem delimično utvrđena kao osnovana potraživanja razlučnih poverilaca osporena dopunskim zaključkom od 7. decembra 2009. godine. Navedena prvostepena presuda postala je pravnosnažna donošenjem presude Privrednog apelacionog suda Pž. 641/11 od 6. oktobra 2011. godine i dostavljena je Privrednom sudu u Čačku 31. oktobra 2011. godine. Ustavni sud je uvidom u spise stečajnog predmeta utvrdio da je Privredni sud u Čačku zaključkom St. 15/10 od 21. juna 2012. godine, a kasnije i rešenjem St. 15/10 od 13. jula 2012. godine, nalagao stečajnom upravniku Agenciji za privatizaciju - Centar za stečaj Beograda da izvrši raspodelu sredstava razlučnim poveriocima po konačnoj listi od 17. decembra 2010. godine odmah po prijemu zaključka, tako što će nastaviti i isplatu rezervisanih sredstava razlučnim poveriocima preko iznosa koji je nužan i neophodan za troškove stečajnog postupka. Iz sadržine predloženog završnog računa stečajnog upravnika Agencije za privatizaciju - Centar za stečaj od 31. oktobra 2011. godine, proizlazi da se u pogledu imovine pod razlučnim pravom u Čačku razlučni poverioci namir uju u iznosu od 18.282.442,34 dinara, odnosno 28,88%, a u pogledu imovine pod razlučnim pravom u Novom Pazaru se namir uju u iznosu od 44.997.787,36 dinara, odnosno 71,12%, a da u postupku koji se vodio pred Privrednim sudom u Čačku u predmetu P. 306/10 u kome je stečajni dužnik tuženi, nisu rezervisana sredstva, kao i u parnicama P. 302/10 i P. 905/10 koje se vode pred Privrednim sudom u Čačku, u kojima je takođe stečajni dužnik tuženi. Međutim, Ustavni sud je mišljenja da ishod parničnih postupaka u predmetima P. 302/10 i P. 905/10 ne može uticati na raspodelu sredstava razlučnim poveriocima, jer su razlučnim poveriocima u predmetu P. 306/10 već pravnosnažno utvrđena potraživanja. Kako unovčavanje imovine stečajnog dužnika i uvećavanje sredstava oročavanjem kod poslovnih banka dovodi do formiranja stečajne mase koja se deli i na stečajne i na razlučne poveriocime i da su sredstva za namirenje razlučnih poverilaca uvećana po osnovu priliva sredstava od kamate, to su se, u konkretnom slučaju , stekli uslovi za namirenje razlučnih poverilaca, ovde podnosilaca ustavne žalbe.
U postupku sprovođenja stečaja nad pravnim licem, odnosno stečajnim dužnikom koji je u većinskoj državnoj, odnosno društevenoj svojini, stečajni upravnik je po sili zakona Agencija za privatizaciju. Stečajno veće prilikom imenovanja stečajnog upravnika svojim rešenjem samo deklarativno imenuje Agenciju za privatizaciju, iz čega proizlazi da se kod razrešenja ne mogu primeniti zakonske norme kojima bi se razrešila ova institucija ukoliko se pojavi neki od razloga za razrešenje predviđen odredbom člana 20. Zakona o stečajnom postupku. Naime, stečajno veće je, saglasno odredbi člana 11. stav 5. Zakona o stečajnom postupku, jedino ovlašćeno da razrešava stečajnog upravnika, ali samo ukolko postoji predlog stečanog sudije i odbora poverilaca.
Ustavni sud je mišljenja da u fazi postupka nakon rešenja o glavnoj deobi i izvršenjem delimične deobe, izvršenje odredbe člana 113. Zakona o stečajnom postupku spada u delokrug poslova stečajnog upravnika u smislu odredbe člana 17. stav 1. tačka 3 ) Zakona o stečajnom postupku. Međutim, Ustavni sud smatra da oko lnost da stečajno veće kao stečajnog upravnika imenuje Agenciju za privatizaciju, ne znači istovremeno da stečajno veće ne može razrešiti poverenika, odnosno licenciranog upravnika koji obavlja dužnost u ime i za račun navedene Agencije, ukoliko su ispunjeni razlozi iz člana 20. Zakona o stečajnom postupku i imenovati drugog licenciranog upravnika.
Polazeći od navedenog, Ustavni sud je utvrdio da je podnosiocima ustavne žalbe povređeno pravo na suđenje u razumnom roku, zajemčeno odredbom člana 32. stav 1. Ustava i primenom odredbe člana 89. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS “ br. 109/07 i 99/11), odlučio kao u tački 1. izreke.
Na osnovu odredbe člana 89. stav 2. Zakona o Ustavnom sudu, Ustavni sud je u tački 3. izreke naložio Privrednom sudu u Čačku da preduzme sve mere kako bi se stečajni postupak u predmetu St. 15/10 okončao u najkraćem roku.
6. Na osnovu odredbe člana 89. stav 3. Zakona o Ustavnom sudu, Ustavni sud je u tački 2. izreke odlučio da se pravično zadovoljenje podnosilaca ustavne žalbe zbog konstatovane povrede prava ostvari utvrđenjem prava na naknadu nematerijalne štete svakom u iznosu od po 400 evra , u dinarskoj protivvrednosti obračunatoj po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan isplate. Naknada se isplaćuje na teret budžetskih sredstava - razdeo Ministarstva pravde i državne uprave .
Prilikom odlučivanja o visini nematerijalne štete koju su podnosioci ustavne žalbe pretrpeli zbog utvrđene povrede prava na suđenje u razumnom roku, Ustavni sud je cenio sve okolnosti od značaja, a posebno dužinu trajanja predmetnog parničnog postupka. Ustavni sud smatra da navedeni novčani iznos predstavlja pravičnu i adekvatnu naknadu za povredu prava koju su podnosioci ustavne žalbe pretrpeli radnjama nečinjenja stečajnog upravnika i suda. Odlučujući o visini naknade nematerijalne štete, Ustavni sud je ima o u vidu postojeću praksu ovog suda, praksu Evropskog suda za ljudska prava u sličnim slučajevima, ekonomsko-socijalne prilike u Republici Srbiji, kao i samu suštinu naknade nematerijalne štete kojom se oštećenima pruža odgovarajuće zadovoljenje.
7. U delu ustavne žalbe koji se odnosi na povredu prava na imovinu, Ustavni sud je utvrdio da je u stečajnom postupku koji se vodi pred Privrednim sudom u Čačku St. 15/10 povređeno pravo podnosilaca na imovinu zajemčeno odredbom člana 58. stav 1. Ustava, upravo nesprovođenjem isplate utvrđenih razlučnih potraživanja, pa je doneo odluku kao u tački 1. izreke. Naime, svako novčano potraživanje dosuđeno pravosnažnom sudskom odlukom ulazi u imovinu poverilaca. Stoga neisplata utvrđenih razlučnih potraživanja predstavlja povredu prava na imovinu zajemčenog članom 58. stav 1. Ustava.
8. Odlučujući o delu ustavne žalbe podnosilaca izjavljenom protiv rešenja Privrednog suda u Čačku St. 15/10 od 24. marta 2010. godine zbog povrede prava na pravično suđenje zajemčeno odredbom člana 32. stav 1. Ustava i prava na imovinu zajemčenog odredbom člana 58. Ustava, Ustavni sud je odbacio ustavnu žalbu.
Privredni sud u Čačku je rešenjem St.15/10 od 24. marta 2010. godine odbio prigovor razlučn ih poveri laca, ovde podnosilaca ustavne žalbe, izjavljen na dopunski zaključak o listi potraživanja St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine i dopunski z aključak o listi osporenih potraživanja St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine. Naime, stečajni poverioci su u skladu sa odredbom člana 94. stav 1. Zakona o stečajnom postupku u odnosu na zaključak o listi osporenih potraživanja St. 13/08 od 7. decembra 2009. godine upućeni na pokretanje ili nastavljanje parničnog postupka, radi utvrđivanja osnovanosti osporen ih potraživanja. Ukoliko stečajni poverioci dokažu svoja potraživanj a u parnici na koju su upućeni ili u arbitražnom postupku , u skladu sa odredbom člana 96. Zakona o stečajnom postupku imaju pravo da traže ispravljanje tabele u listi utvrđenih potraživanja, po osnovu člana 94. stav 9. Zakona o stečajnom postupku.
Imajući u vidu pravnu prirodu i sadržinu osporenih akata, Ustavni sud je utvrdio da osporenim aktom nije odlučivano o pravima i obavezama podnosilaca ustavne žalbe, te da se ne radi o pojedinačn om akt u iz člana 170. Ustava, pa je stoga ustavnu žalbu odbacio, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 7) Zakona o Ustavnom sudu, jer nisu ispunjene Ustavom i Zakonom utvrđene pretpostavke za vođenje postupka, rešavajući kao u tački 4. izreke. Ovaj pravni stav Ustavni sud je zauzeo u svojoj ranijoj praksi (u tom smislu videti Rešenje Už - 1331/2010 od 28. maja 2010. godine).
Ustavni sud je posebno cenio navode podnosilaca ustavne žalbe koji se odnose na sporazum od 25. decembra 2008. godine koji je potpisan od većeg broja poverilaca, ali je našao da iz sadržine navedenog sporazuma proizlazi da je isti zaključen radi srazmernog namirenja poverilaca. Međutim, kako je stečajni upravnik poverioce rangirao po članu 113. stav 3. Zakona o stečajnom postupku, kojim je predviđeno da razlučni poverioci koji su imali razlučno pravo na bilo kom delu te imovine imaju pravo prioriteta u deobi sredstava ostvarenih prodajom, prema rangu prioriteta koji su stekli u skladu sa zakonom, to navodi podnosilaca ustavne žalbe nisu od uticaja na drugačiju odluku Suda.
Pozivanje poverilaca vezano za zastupanje poverilaca od strane advokata nisu od uticaja na sprovođenje postupka i donošenje odluka, s obzirom na to da su advokati koji su zastupali radnike dostavili punomoćja za zastupanje, pa ukoliko poverioci smatraju da su oštećeni u periodu kada su ih zastupali advokati, svoje zahteve za naknadu eventualne štete mogu usmeriti protiv advokata kao punomoćnika, što nije predmet ustavnosudskog spora.
9. Ocenjujući povredu načela zabrane diskriminacije iz člana 21. Ustava, Ustavni sud je utvrdio da nema osnova za tvrdnju da su podnosioci ustavne žalbe na bilo koji način diskriminisani. U ustavnoj žalbi nisu pruženi dokazi da je podnosiocima zbog nekog njihovog ličnog svojstva povređeno ljudsko ili manjinsko pravo zajemčeno Ustavom, što je neophodna pretpostavka da bi se mogla utvrditi povreda načela zabrane diskriminacije, već podnosilac svoju argumentaciju o postojanju ove povrede temelji na pogrešnoj primeni zakona i pogrešnom tumačenju prava i ovlašćenja.
10. Polazeći od navedenog, Ustavni sud je, na osnovu odredaba člana 42b stav 1. tačka 1), člana 45. tačka 9) i člana 46. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu, kao i člana 84. Poslovnika o radu Ustavnog suda („Službeni glasnik RS“, broj 24/08, 27/08 i 76/11), doneo Odluku kao u izreci.

PREDSEDNIK VEĆA
dr Dragiša B. Slijepčević