Из образложења:
По налазу овог суда, опредељени захтев странке за накнаду трошкова поступка постоји када је исти специфициран по основу и висини уз навођење сваке парничне радње за коју се траже трошкови, као и висина тражених трошкова.
Како је тужени тражио трошкове за заступање свог пуномоћника по адвокатској тарифи, овај суд налази да овакав захтев туженог није опредељен сагласно одредби из чл.164. ЗПП. Стога, овај суд налази да је првостепени суд морао да одбије захтев туженог за накнаду трошкова парничног поступка.
Виши привредни суд у Београду, Пж.2657/96 од 09.05.1996